Poezieroute Gorinchem

20. Tekst op een rivierbaken – Ida Gerhardt

Ida Gerhardt kwam in 1988, op 82-jarige leeftijd, terug naar de stad waar ze geboren werd om dit literaire zelfportret, zoals ze het zelf noemde, te onthullen. Ze had dit gedicht zelf uitgekozen om te laten vereeuwigen op de plaats waar ze als kind stond met haar vader. 'Ik heb niet eens zo lang in Gorinchem gewoond', sprak ze tijdens de onthulling. 'Maar de plek bij het rivierbaken is nooit uit mijn herinnering gegaan.'

TEKST OP EEN RIVIERBAKEN

God weet: ik heb mijn wezen uitgestort
voor wie ik nimmer zag noch ooit zal zien.
Opdracht vol raadselen. Het uur is kort.

Misschien is het erfgenaam nadien,
Wanneer ik zelf tot stof zal zijn verdord.
Een kind dat in dit land geboren wordt.

Kort na de onthulling in 1988 schreef ze het gedicht 'Rivierbaken', als herinnering aan deze dag:

Daar waar het water was,
daar waar het, later, wás,
wat ik als kind al wist.

Daar waar het water is,
daar waar het baken is,
waarin het is gegrift.

Locatie

Vanaf gedicht 19: Loop naar de Merwede, houd het water aan uw rechterhand (met de Merwedebrug achter u) en zoek dan het meest zuidoostelijke punt op aan de kade. Daar vindt u, mits het geen periode van zeer hoog water is, bij het rood-witte lichtbaken in twee stenen gegraveerd opnieuw een gedicht van Ida Gerhardt (u herkent dit van de cover van dit boekje).

Klik hier voor de routebeschrijving

Gesproken woord

Klik op de playknop om het gedicht te beluisteren